گُند /gond/ واژه ای است به معنای بیضه و خایه مرد.

اصطلاحات

  • «گند چُکی» /gond çoki/ به معنای جسارت به کار می رود.
  • «گنداش باد دارن» /gondāş bād dāren/ به معنای غرور بیجا و زیادی داشتن است.
  • گندو /gondü/ کنایه از نو بودن چیزی است.

اشعار

  • هر کسی سی نون شو تیه اش الا همساشها سر شو تا سحر دسش سر گنداشه
har kasé si nün-e şow tiáş alā hámsāşa a sar-e şow tā saḥar daseş sar-e gondāşa

یعنی اگر کسی برای نان شب به همسایه اش امیدی داشته باشد تا صبح باید دست به خایه منتظر بماند.