قلطاق

از دزفول ویکی

قلطاق /qáltāq/ واژه ای است به معنای قسمتی چوبی در زین اسب که به عنوان تکیه گاه استفاده می شود. در اصل واژه ای ترکی یا مغولی است.[۱] با قالتاق که برای نگهداری اسلحه در روی زمین بوده متفاوت است. ولی احتمالا از همان واژه برگرفته شده است.

پانویس

  1. نجاتعلی، نصراله (۱۳۸۷). فرهنگ زبان و گویش دزفولی. نجابت.