تیچِسَّن واژه ای است (tiçessan) مصدری به معنای از هم پاشیدن چیزی که معمولا در اثر برخورد با جسمی سخت اتفاق می افتد. مثلا شومی افتید زمین تیچس یعنی هندوانه روی زمین افتاد و از هم پاشید یا خین تیچس ری دیوار یعنی خون به دیوار پاشید.

صرف فعل

تمامی اشکال استفاده از این مصدر به شرح زیر می باشد: